| تبليغات | X |
|
زندگی همین لحظه است
نه دیروزه ، نه فردا ! میخوام لحظه لحظه اش رو بنوشم همراهم میشی؟ "آبجی در لایپزیگ" + نوشته شده در چهارشنبه دوازدهم آبان 1389 12:47 توسط داداشی و آبجی |
وقتی یکی رو باور میکنی همه دنیا هم ازش بد بگن، اوون جزء باورهاته.. همه کارهاش هم بد باشه... باز هم اوون جزء باورهاته! وقتی کسی که سالها زیر یه سقف باهاش زندگی کرده سعی میکنه با نیت خوب یا بد اوون رو بهت بشناسونه باز هم صبوری میکنی و میگی... باورش دارم، واسه من همین کافیه!! اما... اما... وقتی خودش خودش رو باور نداره چی؟؟ همه ی باورهات فرو می ریزه و اونجاست که دیگه نمیشه صبوری کرد!! وقتی بهت قول میده! وقتی به خودش قول میده و عمل نمیکنه! .... تا دیروز به باورم خیره میشدم اما از این به بعد باید چی رو توو چشماش ببینم؟ چرا باید هر دفعه که نگاش میکنم یادم بیاد که الان داره روحیه ی از دست رفته اش رو توو خنده های کس دیگه جستجو میکنه! تو خنده کسی که یادش رفته بود رو دیوار اصفهان یادگاری نوشته!! کاش یادگاری نوشته شده رو زودتر میدیدم. کاش.... اونجوری شاید به باورم لطمه نمیخورد!! "آبجی در خانه" + نوشته شده در یکشنبه دوم آبان 1389 13:5 توسط داداشی و آبجی |
آهای....کمک...
منو گذاشته لبه طاقچه عادت.. گذاشته که گرد و خاک بگیرم نمی دونم زیر اینهمه غبار زنده میمونم! میتونم نفس بکشم؟ تا روز عید- تا روز خونه تکونی؟ درسته که خونه تکونی بخاطر غباره نه بخاطر من! اما شاید بتونم نفسی تازه کنم تا زنده بمونم!! اگه قول نمیدادم که باهات میمونم حتما پر میگرفتم و میرفتم پریدن خیلی بهتر از زیر گرد و غبار بودن و تو طاقچه عادت فراموش شدنه.. وای خدایا.. چه کنم؟!!!! راستی تو تو که الان صدای منو میشنوی اگه فراموشکار نیستی تو یادش بیار یادش بیار که دل من زیر این غبار مدفونه!! مدفونه واسه قولی که ازم گرفت گفت هر اتفاقی که بیفته نباید ترکم کنی! و من صادقانه یا علی گفتم.. پاداش این صداقت شد روزمرگی و فراموشی!! هم من فراموش شدم هم همه چیزایی که به اون قول رسید. وای خدا.... چقدر حرف دارم!! حرفهایی که گوشی واسه شنیدنش نیست!!! آیا منم بایست فراموش کنم فراموش کنم یا به گرد و خاک خوو بگیرم؟ یا.. شاید هم خونه تکونی کرد!! شاید... شاید.. "آبجی در تهران" + نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم شهریور 1389 16:17 توسط داداشی و آبجی |
ساحل افتاده گفت: گرچه بسی زیستم
هیچ نه معلوم شد آه که من کیستم؟؟ موج زخود رسته ای، تیز خرامید و گفت: هستم اگر میروم گر نروم نیستم.. "آبجی در لایپزیگ" + نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم تیر 1389 21:11 توسط داداشی و آبجی |
خوشحالم که دلیل سرزذنت به وبلاگمون
تولٌد منه. من ممنونم .. زیاد. "آبجی شاهپرک" + نوشته شده در پنجشنبه بیستم اسفند 1388 22:2 توسط داداشی و آبجی |
تولدت مبارک مبارک هوارتا مبارک
+ نوشته شده در شنبه پانزدهم اسفند 1388 11:12 توسط داداشی و آبجی |
چه خوبه که گاهی بارون بیاد.. آدما یادشون میاد که نور آفتاب یکرنگ نیست.. اگرچه هفت-رنگش هم خوشگله.. فقط خوبه که باروون میاد. "آبجی در لایپزیگ" + نوشته شده در یکشنبه نهم اسفند 1388 23:41 توسط داداشی و آبجی |
موسم موسم پرواز است موسم رخت برکندن و رفتن قشلاق به پایان رسیده همراهان مرا به اوج میخوانند بالهایم را میگشایم آسمان آغوشش باز است .... و اشک زمین جاریست.. پرواز میکنم در فلب آسمان و حال.. زمین چه دور است ... و چه کوچک.. و چه دوست داشتنی ! "آبجی در لایپزیگ"
+ نوشته شده در جمعه هفتم اسفند 1388 0:40 توسط داداشی و آبجی |
به وسعت دریا دل تنگم.. و به همان وسعت هم آرام و صبور خواهم بود. آسمان در دل دریای آرام زیباتر جلوه میکند.. و عکس روی تو نیز!! "آبجی در لایپزیگ" + نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم بهمن 1388 23:38 توسط داداشی و آبجی |
صدای قلبم رو می شنوم صداش شبیه قدم زدنه شبیه اومدنه یه عزیز انگاری خدا داره توش قدم میزنه وای ... خیلی وقت بود که این صدای قشنگ رو نشنیده بودم! هواسم پرت چی بوده نمیدونم.. یاد غفلت افتادم یاد اینکه چه جوری میشه که به راحتی شیرینترین تبسم رو فراموش کردم تبسمی که هر روز صبح بیدارم میکنه تا یه روز دیگه زندگی کنم.. صدای پاتو میشنوم خدا.. چه خوبه که همیشه هستی. دوستت دارم. "آبجی در لایپزیگ" + نوشته شده در یکشنبه هجدهم بهمن 1388 19:26 توسط داداشی و آبجی |
|
| ||||||
